انا قريت اول جزئين و مالقتش حاجه تشجعني انى اقدم على قراءة الثالثه
اولا الكاتب ما عرفناش مين هو محسن الأحمر بدأ القصه على طول بدون تمهيد
من اسلوب القصه تحس ان محسن بيتعامل مع الناس بدونية و انهم أقل من مستواه و ناقص يقولهم انا خيري عليكم يا كلاب
اول قصه بيعامل الأخ و الأخت بأحتقار و فى الاخر اتفضل عليهم بشغل علشان يرضى غروره انه احسن منهم برضو
و القصه الثانيه دخل على طول فالاحداث من غير برضو ما يوضح علاقته بنور و اللى المفروض كان قفل معاه انه هياخد ميعاد ليه مع حماته و يبلغه و مرة واحدة نلاقى نور و خطيبته معزومين عنده فالمكتب من غير ما نفهم الدعوة دى اترتبت ازاى و امتى و كمان جايب سفرجى من المطعم فالمكتب و دى مش منطقيه ده غير استخدام لفظ البراد مش الثلاجه اللى هى اللفظ الدارج فمصر مهما كان المستوى المادى او الثقافى
و لاقيت شخصية اسمها طلعت باشا ظهرت فجأه مش فاهم مين ده ولا دى غلطة إملائية و كان مقصود محسن.
و انه يسمح ان السفرجى ينيك ضيفته فمكتبه ده بيدى انعكاس ان البطل ما عندهوش مانع يكون ديوث او قواد طالما ده هايوصله لهدفه .
" شخصية ميكافيلية بتقدير ممتاز "
و كمان لما قابل امها القصة حسيتها بتتكروت مش فيها حاجه تشد و الخاتمه بتاعتها مش حلوة بالمرة.
ده رأيى فالجزئين لأنى ما اعتقدش انى هاقدر اقرأ
انا نسخت رأيى مرة تانيه زى ما اطلب منى اقول رأيى يوم الجمعه فالجلسة
